Rosemaling z Trøndelag

← Powrót do słownika

Do rosemaling z Trøndelag najlepiej podchodzić jak do rodziny lokalnych ekspresji. Malarze z tego regionu pracowali w różnych społecznościach, a ich zachowane dekoracje nie pasują do jednej ustalonej palety ani jednego układu kwiatów.

Dwa różne ustawienia historyczne

W południowym Trøndelag Erik Erikson Horne, który żył w przybliżeniu w latach 1730–1798, łączył malarstwo ze snycerstwem. Jego udokumentowane prace kościelne obejmują Lønset w latach 1774–1776 oraz Øksendal w 1783 roku. Szersza grupa niebieskich dekoracyjnych obrazów związanych z jego nazwiskiem wiąże się z pytaniami o autorstwo, dlatego ostrożniej jest mówić o kręgu lub tradycji, niż przypisywać każdy powiązany obiekt jego ręce.

Dalej na północ, Ole Olsen Heimvågsåsen pracował w Snåsa około 1800 roku. Materiały dydaktyczne Vesterheim odnotowują, że spis powszechny z 1801 roku opisał go jako stolarza i malarza. Szafy z kontrastującymi płycinami i kufry z kolorowymi pasami stanowią część prac z nim związanych.

Kwiaty, kontury i ruch

Słownik dekoracyjny Heimvågsåsena obejmował tulipany, róże, mniejsze kwiaty i owoce. Ciemne listowie mogło łączyć jaśniejsze formy, tworząc ruch wokół urny lub wzdłuż wznoszącej się łodygi. Jest to charakterystyczne podejście jednego malarza, a nie zasada dla całego regionu.

Kiedy patrzysz na wzór inspirowany Trøndelag, śledź linie łączące tak samo uważnie, jak kwiaty. Cienki kontur, powtarzająca się krzywa lub mała plama ciemnego koloru mogą wykonać znaczną część pracy, utrzymując kompozycję w całości.

Regionalna nazwa z miejscem na różnorodność

Nazwa Trøndelag pomaga zlokalizować tradycję, podczas gdy poszczególni malarze i obiekty wyjaśniają jej różnice. Nasz powiązany zegar to współczesny projekt związany z tą regionalną inspiracją. Nie jest on prezentowany jako reprodukcja konkretnej historycznej szafy czy malowidła kościelnego.