Norweski bożonarodzeniowy kozioł

← Powrót do słownika

Bożonarodzeniowy kozioł łączy kilka różnych rodzajów świątecznej ikonografii. W Norwegii, julebukk może odnosić się do ludzi chodzących od domu do domu w przebraniu, podczas gdy mały słomiany kozioł jest znaną formą dekoracyjną. Zwyczaj odwiedzin i ozdobę należy rozróżniać, mimo że oba dzielą nazwę kozła.

Chodzenie z julebukk

Dziś zwyczaj ten często polega na tym, że dzieci odwiedzają domy w dniach po Bożym Narodzeniu, śpiewając i otrzymując słodycze lub ciasta. Starsze przekazy opisują inne stroje i czasami bardziej nieokiełznane występy. Praktyki różniły się w zależności od miejsca, zamiast podążać za jednym narodowym scenariuszem.

Zaproponowano kilka wyjaśnień pochodzenia tego zwyczaju. Porównania ze starszą symboliką kozła są interesujące, ale nie ustanawiają ciągłej, niezmienionej tradycji od epoki wikingów do współczesnej dekoracji świątecznej.

Kozioł jako ozdoba ze słomy

Słomianego kozła można rozpoznać po kilku wyraźnych cechach: czterech nogach, wyprostowanej szyi i zakrzywionych rogach. Związany materiał i widoczne wiązania nadają figurze strukturę. Na ilustracji te detale pomagają również uczynić proces tworzenia czytelnym.

Scena rodzinnego rękodzieła

Poniższy zegar przedstawia współczesną rodzinę nisse tworzącą słomiane ozdoby. Jego związek ze świątecznym kozłem polega na rozpoznawalnej ozdobie i wspólnym działaniu. Zwróć uwagę, jak mała figurka staje się centrum uwagi, a rodzina gromadzi się wokół przedmiotu, który wspólnie tworzą.